Runy – sposób rysowania, wzmacniania i odwoływania runy

Runy od wieków były używane jako symbole niosące określone znaczenia, intencje i archetypy. W praktyce duchowej mogą służyć jako narzędzie koncentracji, medytacji oraz pracy z własną intencją. Najważniejsze nie jest samo narysowanie znaku, ale świadomość tego, z jaką intencją go tworzysz i po co chcesz z nim pracować.

Jak prawidłowo narysować runę?

Przed rozpoczęciem warto na chwilę się wyciszyć i jasno określić swoją intencję. Runę można narysować między innymi na kartce, drewnie, świecy, kamieniu lub innym przedmiocie przeznaczonym do praktyki. Rysując znak, wykonuj linie spokojnie i świadomie. Nie chodzi o idealną kaligrafię. Ważniejsze jest skupienie na znaczeniu symbolu. W trakcie rysowania możesz w myślach wypowiedzieć nazwę runy oraz swoją intencję.

Przykładowo:

„Rysuję tę runę jako symbol ochrony, spokoju i zachowania zdrowych granic.”

Intencja powinna być możliwie prosta i konkretna.

Jak „uruchomić” runę?

W praktykach ezoterycznych nazywa się to czasem aktywacją lub nadaniem runie programu. Nie oznacza to jednak, że symbol samodzielnie zaczyna wpływać na rzeczywistość. Jest to przede wszystkim rytuał pomagający skupić uwagę i nadać znaczenie wykonywanej praktyce.

Po narysowaniu runy zatrzymaj się na chwilę, spójrz na symbol i przypomnij sobie, dlaczego go stworzyłeś.

Możesz powiedzieć: „Niech ten znak przypomina mi o mojej intencji i pomaga mi utrzymywać na niej uwagę.”

Jak wzmacniać runę?

Runę można wzmacniać poprzez regularny kontakt z intencją, którą reprezentuje.

Najczęściej stosuje się:

• krótką medytację przy symbolu,
• ponowne wypowiedzenie intencji,
• zapalenie świecy podczas pracy z runą,
• wizualizację celu,
• trzymanie runy w miejscu, w którym często ją widzisz.

Nie ma konieczności ciągłego „doładowywania” symbolu. Jeżeli praca z runą zaczyna powodować napięcie lub obsesyjne sprawdzanie efektów, lepiej zrobić przerwę.

Programowanie runy

„Program” runy to po prostu określenie tego, czemu symbol ma służyć w Twojej praktyce.

Dobrze, gdy program zawiera trzy elementy:

intencję – czas działania – moment zakończenia.

Na przykład: „Pracuję z tą runą jako symbolem spokoju i ochrony własnych granic przez najbliższe siedem dni. Po tym czasie kończę pracę z tym symbolem.”

Dzięki temu praktyka ma jasno określony początek i koniec.

Jak odwołać runę?

Odwołanie runy oznacza świadome zakończenie pracy z danym symbolem. Nie trzeba się tego obawiać ani wykonywać skomplikowanego rytuału.

Możesz wziąć runę do ręki i powiedzieć: „Kończę pracę z tą runą i intencją, którą jej nadałam/nadałem. Dziękuję za czas tej praktyki. Od tej chwili uznaję ją za zakończoną.”

Następnie możesz schować symbol, zetrzeć go lub bezpiecznie zniszczyć kartkę, na której został zapisany.

Najważniejsza jest świadoma decyzja: „Ta praktyka jest zakończona.”

Czy runę można zmienić w trakcie działania?

Jeżeli czujesz, że intencja została źle sformułowana, najprościej zakończyć pracę z poprzednią runą i stworzyć nową. Nie trzeba próbować „naprawiać” starego programu.

Najpierw odwołaj poprzednią intencję, a następnie – po chwili wyciszenia – rozpocznij nową praktykę.

Ważna zasada pracy z runami

Runy najlepiej traktować jako symbole pomagające w pracy z własną uwagą, intencją i refleksją.

Nie powinny zastępować decyzji opartych na faktach, konsultacji medycznych, psychologicznych, prawnych ani finansowych.

W praktyce duchowej najważniejsze pozostają świadomość, odpowiedzialność oraz szacunek do własnych granic.

Najprostsza zasada:

Wybierz runę i jej właściwy kształt – najlepiej trzymaj się jednego alfabetu, np. Starszego Futharku.
Rysuj ją liniami prostymi, jedna kreska po drugiej. Runy historycznie były przystosowane do rycia w drewnie, kamieniu czy metalu, dlatego mają głównie proste linie.
Każdą linię wykonuj jednym zdecydowanym ruchem. Nie poprawiaj jej bez końca i nie zamazuj.
Najpierw narysuj główną pionową oś, jeśli dana runa ją posiada, a potem dodawaj boczne ramiona. To bardzo wygodna współczesna metoda, choć nie jest obowiązkowym historycznym „rytuałem”.
Podczas każdej kreski możesz w myślach wypowiadać nazwę runy albo swoją intencję.
Po skończeniu zatrzymaj dłoń nad symbolem i przeczytaj intencję jeszcze raz.

Przykład dla Algiz ᛉ :

najpierw rysujesz pionową linię z góry na dół, następnie lewą ukośną gałąź od środka ku górze, potem prawą ukośną gałąź. Powstaje znak przypominający człowieka z uniesionymi rękami.

Dla Fehu ᚠ:

najpierw pionowa kreska z góry na dół, następnie górne ukośne ramię, a potem drugie ukośne ramię poniżej.

Dla Raidho ᚱ:

najpierw pionowa oś, potem górna część znaku, następnie ukośna noga.
Jeżeli robisz runę jako element praktyki intencyjnej, możesz też przyjąć zasadę: nie rysuj jej mechanicznie — jedna kreska = jeden świadomy ruch. To daje dużo bardziej uporządkowany rytuał niż chaotyczne poprawianie symbolu.