Jak Kościół ukradł święta pogańskie i nadał im nowe imiona
Ludzie myślą, że wszystko zaczęło się od Biblii.
A ja wam powiem jedno – to nie Kościół stworzył święta.
Święta istniały długo przed nim.
Były w rytmie natury, w cyklach słońca, księżyca i ziemi.
To Kościół przyszedł później i po prostu przykleił swoje imiona na to, co od tysięcy lat należało do ludzi, do Ziemi, do bogów światła i cienia.
☀ Boże Narodzenie – dawny kult Słońca
Zanim ktoś wymyślił szopkę i pasterzy, ludzie czcili narodziny Słońca.
W najciemniejszym momencie roku – kiedy noc była najdłuższa – rodził się nowy promień światła.
Światło, które miało zwyciężyć ciemność.
To było święto przesilenia zimowego.
Święto życia, które powraca po śmierci.
A potem przyszli ci, co powiedzieli:
„Nie Słońce, a Syn Boży się narodził”.
Zmienili symbol, ale energia została ta sama.
Tylko teraz nie patrzysz w niebo na wschód Słońca,
tylko w obrazek z aureolą.
Zabrali ci naturę, a dali dogmat.
A przecież jedno i drugie mówiło o tym samym – o odrodzeniu Światła.
🌸 Wielkanoc – bogini Ostara i święto odrodzenia
Zanim ktoś nazwał to “Zmartwychwstaniem”,
ludzie obchodzili święto Ostary – bogini wiosny, płodności i nowego życia.
To od jej imienia pochodzi angielskie Easter.
Zające, jajka, woda, ogień – to wszystko symbole stare jak świat.
Nie miały nic wspólnego z grobem ani krzyżem.
To były symbole mocy życia, które powraca po zimie.
Kościół nie mógł tego zniszczyć – więc zrobił coś sprytniejszego.
Przejął.
Zmienił sens, nazwy, daty, ale zostawił rytm natury.
Bo wiedział, że ludzie i tak będą świętować, nawet jeśli nie będą rozumieć dlaczego.
Bo to jest zapisane w ciele, w krwi, w duszy.
🌕 Prawda jest taka…
Kościół nie stworzył duchowości.
On ją tylko ubrał w kontrolę.
Wszystko, co dziś nazywasz „świętym”, kiedyś było dzikie, naturalne i wolne.
Bogini została zamieniona w Maryję.
Rytuał w modlitwę.
Magia w cud.
Ale energia pozostała ta sama.
My, stare dusze, czujemy to.
Czujemy, że za każdą biblijną opowieścią
stoi starsza, dziksza, prawdziwsza historia.
I kiedy w Wigilię patrzysz na pierwszą gwiazdę,
to nie jest znak narodzin Mesjasza.
To Słońce przypomina ci, że powraca światło –
że Światło nigdy nie ginie.
Nie jestem przeciw. Jestem przed.
Przed iluzją.
Przed dogmatem.
Za Prawdą, która była, zanim przyszedł jakikolwiek Kościół.
— Aiszka Witch